RosmalenMCkl Uitgave:
Opname:
Opnamedatum:
Techniek:
m.m.v.
Gemeente Rosmalen
Soetelieve Studio's
20 november 1995
Henri van Bergen & Paul Stienstra
Hugo van Neck, Rosmalens Mannenkoor, Het Brabants Kamerorkest, Rosmalens Begeleidingsorkest, Marie-Cecile Moerdijk & Fred van de Grint

Het einde van een zelfstandig Rosmalen is op 1 januari 1996 een feit.
Het einde van een prachtgemeente met een rijke geschiedenis.

De vele archeologische vondsten bij opgravingen vormen het bewijs dat reeds in de ijstijd mensen in dit gebied hebben gewoond.
In de Romeinse tijd moet in de Rosmalense polder "van den Eyghen en Empel" een nederzetting zijn geweest en het is aannemelijk dat van daaruit "Rosmella" -het latere Rosmalen- is gesticht. De naam Rosmalen komt voor het eerst voor in een oorkonde uit het begin van de negende eeuw.
Toch heeft het tot in de 19e eeuw geduurd voordat het gehucht Rosmalen was uitgegroeid tot een dorp.

Inmiddels heert Rosmalen zich ontwikheld tot een sprankelende gemeente van bijna 30.000 inwoners, vol bedrijvigheid en ontelbare initiatieven.

Bij het einde van een zelfstandig Rosmalen past een laatste initiatief.
Wij hechten veel waarde aan het vastleggen van datgene dat de eeuwen heen zo heeft gesierd: een eigen cultuur van Brabantse gemoedelijkheid, nijverheid en saamhorigheid. Het lied van het Rosmalense volk, geschreven en gecomponeerd door Toon van Balkum en Jo van Hoof, is daarvan wellicht de meest sprekende uitingsvorm. Het leek ons dit lied in diverse verschijningsvormen voor een eeuwige toekomst vast te leggen.

Laat uw gedachten bij het beluisteren van de CD leiden door de slechts weinige woorden: M'n eigen durpke, dè blijf ik trouw.

Wij wensen u een goede toekomst!

Burgemeester en wethouders van Rosmalen.

De secretaris,
J.M.A. Glaudemans
De burgemeester,
P.A.C.M. van derVelden

Rosmalen, 16 december 1995

M'n eigen durpke

Inventio

Mijn eigen dorp

Pas de deux

Impromptu

Weense wals